Diakonia Modlitwy

"Diakonia Modlitwy musi być widziana w powiązaniu z wszystkimi innymi diakoniami, bo bez modlitwy żadne z (…) zadań nie może być realizowane, ale równocześnie diakonia modlitwy ma na uwadze pogłębianie samego życia modlitwy (…) Grupy modlitewne tak muszą być ustawione, aby widziały siebie na usługach parafii, właśnie jako diakonia, która innych prowadzi do modlitwy i sama się modli. Dlatego w całym procesie odnowy Kościoła lokalnego diakonia modlitwy musi być widziana jako diakonia fundamentalna."

Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki

Diakonia Modlitwy jest jedną z diakonii specjalistycznych w Ruchu Światło-Życie. Powołana została we wrześniu 1976 roku, aby służyć zainicjowanym wówczas oazom modlitwy oraz by wyjść naprzeciw sygnalizowanej, zwłaszcza przez animatorów, potrzebie pogłębienia życia modlitwy. Jej zadaniem jest troska o życie modlitewne Ruchu, który, jak podkreślał ks. Franciszek Blachnicki, pragnąc służyć odnowie Kościoła musi opierać się na modlitwie. Dbając o modlitwę w Ruchu, diakonia modlitwy czuwa zatem również nad ogarnianiem modlitwą jego bieżących wydarzeń, spraw i potrzeb. W wymiarze struktury – podobnie do innych diakonii Ruchu – diakonia modlitwy istnieje na kilku szczeblach: centralnym diecezjalnym, rejonowym i parafialnym.

Zadaniem Diakonii Modlitwy jest formacja, koordynacja i inspiracja działań w dziedzinie modlitwy, co dokonuje się za pomocą przepływu informacji.

Diakonia Modlitwy spotyka się regularnie i pragnie gromadzić przede wszystkim odpowiedzialnych za Diecezjalne Diakonie Modlitwy, a gdy one nie istnieją, odpowiedzialnych za faktyczne środowiska modlitwy w Ruchu, w danej diecezji. Niestety nadal nie jest to grono reprezentatywne dla całości Ruchu. Centralna Diakonia Modlitwy jest więc cały czas otwarta na przedstawicieli nowych środowisk modlitewnych.

Szczegółowe zadania diakonii modlitwy:

Oazy modlitwy
Pierwszym i wciąż aktualnym zadaniem diakonii modlitwy jest inspirowanie i służba oazom modlitwy. Oaza Modlitwy (OM) jest formą krótkich, intensywnych rekolekcji oazowych trwających dwie doby. Jej celem jest odnowienie wewnętrzne w Duchu Świętym we wspólnocie modlitewnej. OM miały się stać seminariami życia modlitwy, czyli życia w Duchu. Ks. Franciszek Blachnicki nazwał tę formę rekolekcyjną w liście Siloe nr 2 (listopad 1997) ukrytym sercem Ruchu, źródłem jego życia i mocy. Założyciel Ruchu był przekonany, że nasz podstawowy charyzmat Światło – Życie może być realizowany tylko przez modlitwę będącą na styku światła i życia.

Spotkania modlitewne
Ważną dziedziną zaangażowania diakonii modlitwy są spotkania modlitewne. Stanowią one okazję do dzielenia się w modlitwie ze wspólnotą swoją osobistą relacją z Bogiem oraz do służenia sobie nawzajem modlitwą wstawienniczą. Głośna modlitwa spontaniczna staje się świadectwem dialogu z Panem, a zarazem ubogaceniem wspólnoty i okazją do pogłębienia wiary zgromadzonych. Wzajemne dzielenie się umacnia pragnienie bliskości Boga i stanowi mobilizację do posługi w życiu codziennym. Spotkania modlitewne stanowią też okazję do umocnienia jedności przez stały przepływ intencji modlitewnych i informacji dotyczących życia wspólnoty.

Seminarium Odnowy w Duchu Świętym
Seminarium Odnowy w Duchu Świętym ma na celu odnowić więź z Panem Bogiem. Składa się na nie codzienna osobista modlitwa oraz cotygodniowe spotkanie we wspólnocie. Spotkanie kształtują trzy elementy: katecheza, dzielenie się w małych grupach życiem i modlitwą ostatniego tygodnia, oraz wspólna modlitwa. Seminarium zakłada, że prowadzący je sami wcześniej w nim uczestniczyli i mają stałe doświadczenie modlitwy, nie tylko indywidualnej ale i wspólnotowej, dlatego jego prowadzenie jest jednym z kolejnych zadań stawianych przed diakonią modlitwy.

Posługa w rekolekcjach
Rekolekcje to czas szczególnej posługi diakonii modlitwy. Zakres posługi diakonii modlitwy we wspólnocie rekolekcyjnej obejmuje:

  • modlitwa nieustanna w intencji aktualnych zajęć wspólnoty (stale ktoś otacza modlitwą głoszących i słuchających konferencje, homilie, uczestniczących w spotkaniach w grupach, sprawy gospodarcze, także mienie materialne wspólnoty…),
  • prowadzenie szkoły modlitwy,
  • animowanie modlitwy (spotkanie modlitewne w diakonii i całej wspólnocie),
  • posługa modlitwą wstawienniczą (stała okazja),
  • rozeznawanie na modlitwie (dzielenie się z odpowiedzialnymi jakby z dystansu tym, co dotyczy sposobu prowadzenia i uczestnictwa wspólnoty w proponowanych ćwiczeniach),
  • towarzyszenie modlitwą animatorom poszczególnych grup (zwłaszcza w tym, co trudne, problematyczne),
  • post oraz bycie do dyspozycji w sytuacjach szczególnej potrzeby modlitwy.